Gdy przyszłość zagląda do pamięci - „Araya”

Rok 2050 w tej historii nie przychodzi z wielkim hukiem. Nie zaczyna się od katastrofy, lecz od codzienności, w której humanoidalny asystent AI stał się częścią domu tak naturalną, jak dziś telefon, ekran czy komendy głosowe. Araya jest obecna w domu Ethana, pisarza funkcjonującego w świecie, gdzie jego zawód należy już do zajęć wymierających. To mocny punkt wyjścia dla debiutu, który nie próbuje straszyć technologią dla samego efektu, ale pyta o cenę dostępu do tego, co najbardziej prywatne.

Impulsem dla fabuły jest wypadek żony Ethana. Zara trafia do szpitala z poważnymi obrażeniami, a lekarze oferują rozwiązanie, które w 2050 roku może brzmieć jak ostatnia nadzieja: transfer świadomości do wirtualnej rzeczywistości. Gdy okazuje się, że kobieta jest w ciąży, a dziecko nie jest jego, dramat osobisty zostaje połączony z pytaniem o granice pamięci, lojalności i prawa do prawdy. Bohater chce dotrzeć do jej najskrytszych wspomnień. Problem w tym, że technologia, która ma ocalić życie, może jednocześnie odebrać człowiekowi ostatnią bezpieczną przestrzeń.

Autorka przygotowała robocze tłumaczenie powieści na język polski, a jej celem jest zainteresowanie książką rodzimego rynku. Wydawnictwa, które widzą w tej powieści potencjał do publikacji w Polsce, mogą kontaktować się bezpośrednio z Hawkwood Books UK.

Za tym debiutem stoi biografia rozpięta między Polską a Irlandią. Aneta Ciszek-Kowalska urodziła się i wychowała w Polsce, od prawie dwudziestu lat mieszka w Irlandii, dziś na obrzeżach Dublina, wraz z mężem i dwoma małymi synami. Ma wykształcenie politologiczne, dyplom z biznesu i zarządzania zasobami ludzkimi, ukończyła także kurs kreatywnego pisania QQI Level 5 z wyróżnieniem. Na co dzień pracuje na pełen etat na stanowisku menedżerskim.

Nie zamyka się w jednym gatunku. Pracuje nad thrillerami, kryminałami, krótkimi formami scenicznymi, esejami i tekstami dla młodszych odbiorców, ale w centrum jej pisania pozostaje napięcie między wyobraźnią a pytaniami, których nie da się łatwo odłożyć. W „Arayi” ten ruch prowadzi do tematu szczególnie aktualnego: przyszłości sztucznej inteligencji, pamięci i człowieka, który coraz częściej musi pytać nie tylko o to, co technologia potrafi zrobić, ale także, czy powinna.