Justyna Łappo

Justyna Łappo jest poetką pochodzącą z Opolszczyzny. Jej droga do regularnego pisania zaczęła się od pozornie zwyczajnej sytuacji. Siostrzeniec potrzebował wiersza do zadania, a gdy nie znalazła odpowiedniego utworu, napisała go sama. Przypomniała sobie wtedy, że jako nastolatka również zapisywała własne wersy w zeszycie.

Przez długi czas tworzyła przede wszystkim dla siebie. Poezja stała się sposobem zatrzymywania emocji, myśli i chwil, których nie chciała utracić. Z czasem zaczęła dzielić się tekstami z innymi, sprawdzając, czy doświadczenia zapisane w osobistej ciszy mogą odnaleźć swoje miejsce również w świecie czytelnika.

Jest autorką czterech tomików poetyckich: „Cygańska orchidea”, „Po śladach ku miłości”, „Podmuch mocy” oraz „Z ciszy utkane”. Każdy z nich traktuje jako osobny etap jednej drogi, związany zarówno z rozwojem twórczym, jak i własnym dojrzewaniem. Szczególnie bliskie jest jej „Z ciszy utkane”, które opisuje jako spokojniejsze, bardziej osobiste i najbliższe temu, kim jest dzisiaj.

W swoich wierszach wraca do miłości, tęsknoty, bliskości, przemijania, samotności i nadziei. Ważne miejsce zajmują również natura, ludzie oraz zwyczajne sytuacje, w których poetka dostrzega znaczenia łatwe do przeoczenia.

Jej utwory ukazywały się także w almanachach i antologiach, między innymi w „Ze słonecznikiem w tle”, „Peronie Literackim”, „Rozkołysanym bajaniu” i „Różach Poezji”. Łappo jest również zapraszana do szkół jako jurorka konkursów recytatorskich i uczestniczka wieczorów poetyckich. Nadal pisze i myśli o kolejnym tomiku, ale nie chce narzucać mu terminu, pozwalając, by nowe teksty dojrzewały we własnym rytmie.