Tomasz Słoikowski

Tomasz Słoikowski buduje swoje historie tam, gdzie kończy się wygoda prostych odpowiedzi. Łączy science fiction, thriller, historię i tajemnicę, ale najbardziej interesuje go nie samo niezwykłe zdarzenie, lecz moment, w którym dobrze znana rzeczywistość zaczyna się rozszczelniać. Czasem wystarczy dokument, zapis, sygnał albo jeden szczegół, który nie powinien się pojawić, a jednak istnieje.

W jego prozie fikcja wyrasta z materiału, który ma własny ciężar: archiwów, prawdziwych wydarzeń, historycznych zagadek, nauki i technologii. Nie służą one jedynie budowaniu napięcia. Ważniejsza jest granica pomiędzy tym, co można potwierdzić, a tym, co przez lata obrastało interpretacjami, domysłami i kolejnymi wersjami wydarzeń. Właśnie w tej przestrzeni zaczynają się jego opowieści.

„Raptura”, pierwszy tom cyklu „Punkty Styku”, otwiera świat, w którym pozornie zwyczajna codzienność prowadzi ku znacznie większej układance. Warszawa, Berlin, Londyn, Genewa, Nowy Jork czy Antarktyda nie są jedynie punktami na mapie. Stają się miejscami, w których historia styka się ze współczesnością, a technologia może zmienić sposób rozumienia tego, co wcześniej wydawało się pewne.

W 2026 roku rozpoczął publikację serii specjalnej „Punkty Styku – Ziemski Kosmos”. Poszczególne części są odrębnymi historiami, ale razem rozwijają większe śledztwo. Pojawiają się w nim między innymi wyprawy polarne, Operacja Highjump, postać admirała Richarda E. Byrda i materiały archiwalne zestawiane ze współczesną nauką. Równolegle powstaje „Praenox”, kolejny tom głównego cyklu.

Technologia nie jest tutaj wyłącznie literacką fascynacją. Na co dzień zajmuje się automatyzacją i rozwojem systemów, dlatego dobrze zna świat, w którym procesy, dane i narzędzia potrafią wpływać na sposób podejmowania decyzji. W literaturze wykorzystuje to doświadczenie nie po to, by epatować technicznymi szczegółami, lecz by zadawać pytania o to, jak wiele z otaczającej nas rzeczywistości naprawdę rozumiemy.

Najbardziej charakterystyczny dla tej twórczości pozostaje moment pozornie niewielkiego pęknięcia. Wszystko wygląda normalnie, fakty zdają się układać w logiczną całość, aż pojawia się jeden element, którego nie da się łatwo wyjaśnić. I właśnie od niego zaczyna się właściwa historia.